Podstawy

Dulce de leche – pochodzenie i odmiany na świecie

Niemal dosłowne tłumaczenie „dulce de leche” może brzmieć następująco: „słodycz z mleka” albo „mleczna słodycz”. Polskie tłumaczenia doskonale oddają istotę tego niezwykle uwielbianego na całym przysmaku. Dulce de leche powstaje poprzez bardzo, bardzo powolne ogrzewanie osłodzonego mleka. W wyniku wielogodzinnego podgrzewania powstaje mleko zagęszcza się i zostaje zabarwione karmelem wytrącającym się z ogrzewanego cukru. Oczywiście powstający karmel nadaje charakterystyczny słodki smak kremowi. Mleku, dulce de leche zawdzięcza delikatną konsystencję i lekkość.

Przyjęło się twierdzenie, że dulce de leche zostało wymyślone w Argentynie, gdzie do dziś cieszy się największą popularnością. Popularne jest też w innych krajach Ameryki Łacińskiej: Paragwaju, Urugwaju. W innych krajach Ameryki Południowej ma różne nazwy i zastosowania w Chile, Ekwadorze i Panamie dulce de leche nazwyane jest manjar. Obszar Peru, Kolumbii i Wenezueli określane jest mianem: manjar blanco oraz arequipe. W Meksyku i Nikaragui stosowana jest nazwa Cajeta. W Brazylii nastomiast doce de Portuguese leite.

W polskiej kuchni najbardziej zbliżony do dulce de leche jest kajmak! We Francji odpowiednikiem jest: Confiture de lait. Norweską odmianą jest: Hamar pålegg, znany powszechniej jako Hapa – jednak jest grubszy i nie tak słodki jak cukiernicze odmiany.

 

Dulce de leche – przygotowanie

Najprostsze przepisy na przygotowanie dulce de leche mówią jedynie, że należy wziąć mleko i cukier, solidnie je rozmieszać, powoli gotować nieustannie mieszając. Proporcje są zależne od gustów i upodobań osób przyrządzających krem. W wielu różnych przepisach można znaleźć, że inne składniki zmieniające smak należy dodawać samodzielnie według uznania. W trakcie powolne podgrzewania woda będąca składnikiem mleka wyparowuje, a całość gęstnieje i zwykle zmniejsza swoją objętość  o 1/6 objętości użytego na początku mleka.

Samodzielne przyrządzenie dulce de leche bardzo często przygotowuje się z gotowania przez około 2-3 godzin skondensowanego słodzonego mleka w puszkach (uwaga – jest to bardzo niebezpieczne, gdyż łatwo o eksplozję puszki wywołaną wysokim ciśnieniem gotowanego w szczelnym zamknięciu mleka).

Dulce de leche – zastosowanie

Dulce de leche jest wykorzystywany jako składnik (dodatek bądź podstawa) do produkcji cukierków lub ciasta, ciasteczka. Na całym świecie jest bardzo, bardzo popularny jako dodatek do lodów, bitej śmietany lub innych lekkich deserów. W niektórych częściach świata służy także jako masa do smarowania naleśników, tostów, gofrów, pancake’ków, czy nawet kanapek z chleba.

W Polsce najbardziej zbliżonym do oryginalnego wyrobem są najdelikatniejsze krówki. Zresztą to właśnie polskie krówki są najprawdopodobniej inspiracją do wielu odmian podobnych cukierków produkowanych na całym świecie. Choć nasze krówki są nieco „cięższe” od oryginalnych Argentyńskich Vaquita produkowanych przez firmę  Mu-Mu (która zbankrutowała w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku), to są one prawdopodobnie pierwowzorem ciastek na bazie mleka połączonego z cukrem.

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku (chyba w 1997 r.) znany producent lodów Häagen-Dazs uzupełniła portfolio swoich lodów o smak: dulce de leche. W tym samym czasie światowy potentat kawiarniany Starbucks włączył do oferty kawę o smaku dulce de leche  – te dwa wydarzenie wykreowały modę na argentyński krem. Dzięki temu na całym świecie zaczęto mówić o dulce de leche i go używać. Odżyły także jego różne regionalne odmiany, jak wspomniany wcześniej choćby polski kajmak. W pierwszej dekadzie dwudziestego pierwszego wieku Girl Scouts of USA  (GSUSA – amerykańska organizacja harcerska dla dziewcząt, słynąca z akcji sprzedaży ciastek) wprowadziła ciastka zawierające dulce de leche i uznała, że od 2009 w stają się one jednym z podstawowych ciastek sprzedawanych w corocznych akcjach.

Reklama: ubranka dla dzieci, mariquita, odzież dziecięca

Reklama: rowerki biegowe, rowerek biegowy, rowerki biegowe, Puky, laufrad, laufrady